Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΠΟΨΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΠΟΨΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

28/8/09

Περί απαγορεύσεων στην τέχνη

Χάρτινο το φεγγαράκι, ψεύτικη η ακρογιαλά...


Ο θετός γιος του Μάνου Χατζιδάκι απαγόρευσε να γίνει η συναυλία του Μάριου Φραγκούλη με έργα του Μάνου Χατζιδάκι στα πλαίσια του Φεστιβάλ Παλιάς Πόλης της Ξάνθης, επειδή στο ίδιο φεστιβάλ συμμετείχε και η Άννα Βίσση. Τέτοια γεογνότα έχουν συμβεί και κατά το παρελθόν. Ο συνθέτης Γιάννης Γλέζος απαγόρευσε στον Αντώνη Ρέμο να τραγουδάει ένα τραγούδι του σε δίσκο και απαίτησε να αποσυρθεί το cd. Παλαιότερα, ο συνθέτης Ηλίας Ανδριόπουλος όταν είχε καταλάβει μία θέση υπευθύνου στην ΕΡΤ είχε καταρτίσει μία λίστα με ποιοι συνθέτες επιτρέπονται να παίζονται από το κρατικό ραδιόφωνο (σε εποχή ΠΑΣΟΚ αυτό). Θυμάστε τι είχε γίνει και με τον πίνακα όπου ένας άντρας έκανε τη γενετήσια πράξη με ένα καρπούζι. Θύελλα αντιδράσεων και συζητήσεις επί συζητήσεων για το αν πρέπει να αποσυρθεί ο πίνακας από την έκθεση. Εν κατακλείδι, η τέχνη δεν υπόκειται σε απαγορεύσεις. Από την άλλη, ένα φεστιβάλ πρέπει να έχει στόχους και όχι τη λογική "ο καλός μύλος όλα τα αλέθει". Ο υιός Χατζιδάκι έδωσε την ευκαιρία στην εν λόγω αοιδό να βγει σε συγκεκριμένες εκπομπές και δελτία ειδήσεων για να μας αποδείξει για ακόμα μία φορά πόσο υπεράνω και πόσο απόλυτη σταρ είναι. Αναμφισβήτητα, ό,τι αντιπροσωπεύει η αοιδός και το σύστημα που την προωθεί και τη στηρίζει είναι ανούσιο και απόλυτα εφήμερο. Από την άλλη, ο καθένας έχει το δικαίωμα να διαχειρίζεται κατά το δοκούν το έργο του ή το έργο που έχει στην κατοχή του. Απλά, οι απαγορεύσεις δεν αποτελούν αφορμές διαλόγου και συν του ότι ο θιγόμενος βγαίνει πανηγυρικά αθώος στα μάτια του κόσμου. Εν προκειμένω, έδωσε την ευκαιρία στην αοιδό να μας υπενθυμίσει με χυδαίο τρόπο ότι έχει λόγο ύπαρξης.

Θωμάς Σίδερης

ΙΠΤΑΜΕΝΑ ΦΕΡΕΤΡΑ PZL

Τα θερμά και ειλικρινή τους συλληπητήρια είναι τυπικά, ψεύτικα και παγωμένα. Τα "συγγνώμη" τους, ελάχιστα κατά γενική ομολογία, λέγονται μόνο για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας. Ένας κράτος που τιμωρεί τους πολίτες του. Και το χειρότερο, ένα κράτος που γίνεται επικίνδυνο για τους ανθρώπους που υποτίθεται ότι προστατεύει. Κανείς ένοχος για τους εβδομήντα θανάτους του 2007. Κανείς ένοχος για τον θάνατο ενός έμπειρου πιλότου που μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα έγινε ένα με τα συντρίμμια του ιπτάμενου φερέτρου που του έδωσαν. Αυτή η χώρα είναι η χώρα του Δράκου και δε χρειάζεται για ν' ανέβεις σε μια φασολιά, όπως ο Τζακ, για να τη δεις. Πώς αλλιώς να τη χαρακτηρίσεις όταν στερεί το υπέρτατο αγαθό από έναν άνθρωπο; Ο πιλότος του PZL δεν είναι ήρωας, τουλάχιστον για το κράτος που καπηλεύεται τα πάντα, είναι θύμα της αναλγησίας και της αδιαφορίας του. Πόσες φορές δεν είχα δει PZL στον ουρανό της Φθιώτιδας και της Φωκίδας να εκτελούν ψεκαστικές πτήσεις και πόσες φορές δεν είχα αναρωτηθεί πόσο ριψοκίνδυνος πρέπει να είναι ένας άνθρωπος για να  κυβερνά ένα τέτοιο μεταλλικό φέρετρο.

Η ιστορία όμως με τα PZL ξεκινά δύο χρόνια νωρίτερα.

Υπάρχει μια νεκρή υπηρεσία της Πολεμικής Αεροπορίας, η οποία απορροφά περισσότερα από 32 εκατομμύρια ευρώ από τον κρατικό υπολογισμό, χωρίς να προσφέρει το παραμικρό έργο! Πρόκειται για την 359 Μονάδα Αεροπορικής Εξυπηρέτησης Δημοσίων Υπηρεσιών, στην οποία υπάγονται τα PZL. Η 359 ΜΑΕΔΥ αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του υπουργείου Άμυνας, με δικό της, ανεξάρτητο κωδικό στον προϋπολογισμό του. Παρ’ όλα αυτά, δεν έχει κανένα ρόλο στην άμυνα της χώρας και η λειτουργία της θεωρείται πάρεργο! Μάλιστα, απασχολεί στις τάξεις της έμπειρους ιπτάμενους αξιωματικούς της Αεροπορίας που θα μπορούσαν να προσφέρουν περισσότερα αν υπηρετούσαν σε μάχιμες μονάδες, αλλά και εννέα άτομα ως πολιτικό προσωπικό. Ο ρόλος της δεν είναι απόλυτα ξεκάθαρος… Η ανάπτυξή της είχε αποφασιστεί με το νόμο 1989/83, που προέβλεπε την πρόσληψη ιπτάμενου, τεχνικού και άλλου προσωπικού, ενώ το 1993 η Διακομματική Κοινοβουλευτική Επιτροπή την είχε αναγάγει σε ενιαίο φορέα αεροπυρόσβεσης. Στις λαμπρές της μέρες, η 359 ΜΑΕΔΥ, που εδρεύει στο Τατόι, διέθετε 20 πυροσβεστικά αεροσκάφη PZL Mielec M-18 Dromader και δέκα ψεκαστικά αεροσκάφη τύπου Grumman Schweizer G.164A/G Ag Cat … Το 1998, με το νόμο 2612, η κυριότητα των πτητικών μέσων του υπουργείου Γεωργίας, που επιχειρούσαν μέσω της 359 ΜΑΕΔΥ, περιήλθε στο Πυροσβεστικό Σώμα! Στην ουσία, δεν υπήρχε λόγος να παραμείνουν τα αεροσκάφη στην υπηρεσία αυτή, αφού η Πυροσβεστική διαθέτει δικούς της πιλότους. Δύο χρόνια αργότερα, μια μελέτη της Πυροσβεστικής αποκάλυψε ότι τα δέκα GRUMANN, που κατασκευάστηκαν τη δεκαετία του ’60, ήταν εντελώς ακατάλληλα για αεροπυρόσβεση, τόσο λόγω της παλαιότητάς τους όσο και επειδή είχαν αναπτυχθεί νέες, σύγχρονες τεχνικές. Ωστόσο, η 359 ΜΑΕΔΥ τα κρατά στο δυναμικό της με σκοπό να τα χρησιμοποιεί ως ψεκαστικά. Κι όμως, η Ευρωπαϊκή Ένωση απαγορεύει τους αεροψεκασμούς για περιβαλλοντολογικούς λόγους κι έτσι παραμένουν καθηλωμένα στο έδαφος! Από τα 20 PZL τεχνολογίας 1980, τα πέντε δεν έχουν πλέον τη δυνατότητα να πετούν. Κι έτσι, για 15 αεροπλάνα εξακολουθεί να υφίσταται μια υπηρεσία που απασχολεί… 270 (!) άτομα και επιχορηγείται με τεράστια χρηματικά ποσά! Μόνο το 2002, πήρε από τον προϋπολογισμό του Πυροσβεστικού Σώματος 28.379.000 ευρώ (αύξηση 14,7% σε σύγκριση με το 2001), το 2003 32.080.554 (αύξηση 11,2 %) και το 2006 άλλα 32.000.000 ευρώ! Το 2007 η Πανελλήνια Ένωση Πιλότων Πολιτικής Αεροπορίας συνέταξε έκθεση με την οποία ζητά να καταργηθεί η 359 ΜΑΕΔΥ, πράγμα που θα μειώσει τις κρατικές δαπάνες κατά 32.000.000 ευρώ. Η ΠΕΠΠΑ προτείνει να αξιοποιηθεί το προσωπικό της σε καθαρά μάχιμες υπηρεσίες της Πολεμικής Αεροπορίας και οι εννέα πολίτες- χειριστές να μεταχθούν στην Πυροσβεστική με τις ίδιες εργασιακές σχέσεις και οικονομικές απολαβές. Όσο για τα αεροσκάφη, προτείνει τα μεν δέκα GRUMMAN να διατεθούν δωρεάν στις υπάρχουσες αερολέσχες, που μπορούν να εκτελούν προγραμματισμένες περιπολίες επιτήρησης των δασών με συντονισμό της Πυροσβεστικής, τα δε PZL να υπαχθούν στην Υπηρεσία Εναερίων Μέσων του Πυροσβεστικού Σώματος.

24/8/09

Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΠΑΤΗΤΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΠΕΔΟΦΑΓΟΥ ΕΛΛΗΝΑΡΑ



Διάβασα κάποιες δηλώσεις που έκανε ο Γάλλος πρέσβης στην Αθήνα και ο οποίος μεταξύ άλλων επεσήμαινε ότι η ελληνική πρωτεύουσα έχει σημαντικά πλεονεκτήματα σε σχέση με το Παρίσι, αναφερόμενος στον τρόπο ζωής, στα μαγαζιά που μπορείς να τα βρεις μέχρι αργά, στα κλαμπ και στα μπουζούκια που διανυκτερεύουν. Μάλιστα, έλεγε χαρακτηριστικά ότι δεν τον ενοχλεί η πυκνή δόμηση και η έλλειψη πρασίνου και θεωρούσε λογικό να έχει αυτά τα χαρακτηριστικά μια πρωτεύουσα που χτίστηκε τα τελευταία εξήντα χρόνια. Πάνω απ' όλα όμως εξήρε την ελληνική ψυχή, το ταπεραμέντο και το φιλότιμο...
Σκεφτόμενος τα λόγια αυτά του πρέσβη και ενώ την ώρα που γράφω αυτό κατακαίγεται το Πόρτο Γερμενό, έχω να παρατηρήσω τα εξής:
  • Ταξιδεύοντας στην Ιταλία, τη Γαλλία και την Ελβετία, διαπίστωσα ότι οι χώρες αυτές είναι καταπράσινες και φαίνεται, ακόμα και στον επισκέπτη, ότι δε λειτουργούν με τη λογική του καταπατητή, του οικοπεδοφάγου και του οικοδομικού συνεταιρισμού.

  • Θεωρώ ότι η ανθρώπινη ύπαρξη μπορεί να λειτουργήσει και, εν τέλει, να αναπνεύσει και να επιβιώσει πολύ καλύτερα κοντά στη φύση και όχι στο τσιμέντο.

  • Γύρω μου δε βλέπω Έλληνες αλλά Ελληνάρες, το φιλότιμο γκρεμοτσακίστηκε πάνω στο τσιμέντο και η καπατσοσύνη της φυλής μας είναι απλά και μόνο αλητεία, αδιαφορία για ό,τι συμβαίνει γύρω μας και έλλειψη σεβασμού για τους άλλους και το περιβάλλον μας.

ΤΟ "ΣΑΜΑΡΙ" ΤΗΣ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ



Ένα αγγλοσαξωνικό ανέκδοτο λέει το εξής:
Αν μία φορά με πούνε γαϊδούρι, θα τους βρίσω. Αν με πούνε γαϊδούρι δεύτερη φορά, μπορεί και να τους χτυπήσω. Αν με πούνε γαϊδούρι για τρίτη φορά, θα πάω να αγοράσω σαμάρι.
  • Δεν είναι η ψυχική οδύνη μας...

  • Δεν είναι τα διακόσια και πλέον καμμένα σπίτια που άφησαν πίσω τους...

  • Δεν είναι η οικολογική καταστροφή που προκάλεσαν σε ένα λεκανοπέδιο που ζούνε οι περισσότεροι κάτοικοι αυτής της χώρας...

  • Δεν είναι τα ανύπαρκτα αντανακλαστικά τους, η μετριότητα ή η απόλυτη ανεπάρκειά τους...

  • Δεν είναι η αναποτελεσματικότητα της κρατικής μηχανής και η έλλειψη κάθε στοιχειώδους σχεδιασμού...

Είναι ότι σε λίγο καιρό:

  • θα συζητάμε πάλι για τον Χριστοφοράκο...

  • θα περνάμε με το αυτοκίνητο από τα καμένα και θα το αποδεχόμαστε σαν τετελεσμένο γεγονός

  • θα ξαναδίνουμε σε όλους τους μέτριους, αναποτελεσματικούς και ανίκανους μία ακόμα ευκαιρία...

Ε, τότε αυτό το άνυδρο και βιβλικό τοπίο μάς αξίζει...