ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ

Απέναντι στους επίδοξους top και master chef...
Απέναντι στην γκουρμέ κακογουστιά τους...
Απέναντι στα αποφάγια τους που τα έκαναν άποψη...
Απέναντι στο απόλυτο τίποτα και στην απανθρωπιά τους...

εμείς βάζουμε τις "Συναγές Μαγειρικής" των Χαΐνηδων.
Είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε.

To νέο ηλεκτρονικό περιοδικό MONTH είναι γεγονός!

Το

Month

είναι ένα νέο ηλεκτρονικό περιοδικό ενημέρωσης και ψυχαγωγίας. Για να το διαβάσετε, δεν έχετε παρά να πληκτρολογήσετε

• 
  
  
  είτε www.intercitynews.gr
  
  
  
  
  


• 
  
  
  είτε www.month.gr (σε λίγες μέρες)
  
  
  
  
  

ΚΑΘΕ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ

Κάθε Σεπτέμβρη θα γυρνάς απ' το χωριό σου



και μόνο απ' τ' άσπρα μέρη κάτω απ' το μαγιό

θ' αναγνωρίζω το κορμάκι το δικό σου

που τους χειμώνες το κοιτάζω μόνο εγώ.



Και τι έχει ο ήλιος που δεν έχω να σου δώσω

αυτός τη νύχτα κλείνει εγώ μένω ανοιχτός

κι αν καταφέρω και το πάγο σου τον λιώσω

κάθε Σεπτέμβρη θα γεμίζουν όλα φως.



Κάθε Σεπτέμβρη θα δαγκώνεις ένα μήλο

κι εγώ θα κάθομαι να βλέπω σαν Αδάμ

τον πειρασμό να σε τυλίγει σαν το φύλλο

και να μου κάνει την καρδιά μου Γης Μαδιάμ.



Στίχοι: Φοίβος Δεληβοριάς

ΚΑΙ ΥΠΟΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ...

Ένα παράπονο και ένα δάκρυ



πρώτο φθινόπωρο πρώτη βροχή

απόψε η σκέψη μου δε βρίσκει άκρη

απόψε λύγισε η αντοχή.



Ένα σκοτείνιασμα που με βαραίνει

πικρή ανάμνηση σαν μαχαιριά

πρώτο φθινόπωρο που με πεθαίνει

πρώτο φθινόπωρο χωρίς χαρά.



Ό,τι φαντάστηκα ήταν απάτη

κι αν κάτι έλπιζα έχει χαθεί

τέτοιο φθινόπωρο χωρίς αγάπη

τέτοιο φθινόπωρο μην ξαναρθεί.

Στίχοι: Βαγγέλης Κορακάκης

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΑΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ...

Ήταν ωραίο αυτό το καλοκαίρι



ήταν ωραίο αλλά και επικίνδυνο.

Μια κάτασπρη τουρίστρια τα 'φτιαξε με τον ήλιο

κοιμήθηκε μαζί του μέρες μήνες

σκούρυνε, αφομοιώθηκε απ' το τοπίο

τώρα οι δικοί της την αναζητούν μέσω του Ερυθρού Σταυρού.

Ένας παππούς που έκανε αμμόλουτρα

ξεχάστηκε θαμμένος μες την άμμο

όταν τον θυμηθήκανε μετά από μέρες

σηκώσαν το καπέλο του, δεν ήταν από κάτω.

Ένα παιδί δαρμένο έγινε αχινός

αν τους βαστάει τώρα ας με ξαναδείρουν, είπε

πήρανε ο μπαμπάς κι η μαμά μαχαίρι και πηρούνι

και χωρίς να τρυπηθούν, του φάγαν την καρδιά.

Βαθιά, ένα καράβι έμενε ακίνητο

ακίνητο ένα καλοκαίρι

φυσούσαν άνεμοι, φουσκώναν τα πανιά

δεν έλεγε να φύγει, τι περίμενε, τι περίμενε

κανείς δεν ξέρει.

Ήταν ωραίο αυτό το καλοκαίρι

ήταν ωραίο αλλά και επικίνδυνο

κανείς δεν ξέρει

ήταν ωραίο αυτό το καλοκαίρι

κανείς δεν ξέρει.



Ποίηση: Αργύρης Χιόνης