Ο Φιλμοφάγος στο Κιλκίς

Από Παρασκευή 4 ως και Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2009 διοργανώνεται στο Κιλκίς το 2ο φεστιβάλ ΦΙΛΜΟΦΑΓΟΣ που έχει σα στόχο να επαναπροβάλλει τις σημαντικότερες δουλειές από τα υπόλοιπα φεστιβάλ τέτοιου ειδους στην Ελλάδα. Φέτος συμμετέχουν τα εξής φεστιβάλ: emotion pictures με προσανατολισμό στα ντοκιμαντέρ για την αναπηρία, out of focus festival, thess short film festival, "όραμα και πραγματικότητα" φεστιβάλ που προσανατολίζεται σε ταινίες με θέμα την ομοφυλοφιλία και τη διαφυλικότητα, "Παράξενη Οθόνη" με φιλμ από τον πειραματικό χώρο, το Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Πάτρας και το σωματείο των μικρομηκάδων¨ "Μικρό" με ταινίες για τη μετανάστευση. Ακόμη θα υπάρξουν αφιερώματα σε Κιλκισιώτες δημιουργούς (Γιάννης Τσιτσίμης και ομάδα une frape productions) ενώ κάθε βραδιά θα κλείνει με ένα μουσικό γεγονός.



Το βράδυ της Παρασκευής ο Γιώργος Σιάκας θα "ντύσει" με δικές του μουσικές



μια βουβή μικρού μήκους, το Σάββατο ο Γκιγιώμ Σαρποτιέ και το σχήμα "Φτου και



Βγαίνω" θα εμφανιστούν με ροκ τραγούδια ενώ την Κυριακή το φεστιβάλ θα



κλείσει με τους Sugar Factory. Να θυμόμαστε ότι Παρασκευή και Σάββατο οι προβολές ξεκινούν στις 19.00 ενώ την Κυριακή στις 18.00. Όλο το τριήμερο έχει την τεχνική υποστήριξη του ΟΠΟΝΓΑ Δήμου Κιλκίς και την υποστήριξη της "Ανοικτής Οθόνης".



ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ



ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 4/12: ΩΡΕΣ: 19.00 – 23.00



Ζώνη:19.00-20.10: ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ EMOTION PICTURES- ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΗΡΙΑ (ΑΘΗΝΑ) http://www.ameamedia.gr/festival/festival-09



Ταινίες:



-Όλοι γεννιόμαστε ελεύθεροι -4΄ -Διεθνής Αμνηστία



-Ο κόσμος μου-5΄-Κινηματογραφικό εργαστήρι Emotion Picture



-:Δε χρειάζονται φτερά για να πετάξεις-4΄ -Jessica Cox



-Κάθε μέρα μετά τις τέσσερις- 12΄-Α. Τσεπελίκας, Α.Ανδρικοπούλου



Το όνειρο της Κύρα-8΄-Γκίζα Γκίλλεσχάιμερ



Κέβιν: Άφησέ με να ολοκληρώσω-15΄-Γκέοργκ Μπούσεκ



-Τα μάτια μου-19΄-Έρλεντ Ε. Μο







Ζώνη 20.15-21.15 ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ OUT OF FOCUS FESTIVAL (ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ) HTTP://FESTKAL.BLOGSPOT.COM



ΤΑΙΝΙΕΣ:



-Ψιλικά-7΄.46΄΄-Χρήστος Τσάκαλος



-Η αγάπη για το φρίσμπι-4΄:28’’-Ότι να ναι productions-



.Runaway and return-6΄:01΄΄-Χρήστος Στεφανίδης



-Η ζωή σε 5 πράξεις-20΄-Μάριος Σπυρόγλου



-Το καλάθι-19΄.32΄΄-Πάνος Σπινθηρόπουλος







Ζώνη 21.15-22.15



ΚΙΛΚΙΣΙΩΤΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ



Γιάννης Τσιτσίμης



Ένα πτώμα χορεύει στο σεληνόφως-55΄ (παραγωγή 2000)







22.30: Προβολή βωβής ταινίας του Τσάρλι Τσάπλιν με μουσική επένδυση από το Γιώργο Σιάκα (24’)











Σάββατο 5/12 ΩΡΕΣ: 19.00-23.30







Ζώνη:19.00-20.00 ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟ AZA DIGITAL CINEMA FESTIVAL (ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ) http://www.azafestival.com



Ταινίες:



-Dennis-18΄-Maps Matthiesen, Δανία (2007)



-Cotton Candy-11΄-Aritz Moreno, Ισπανία (2008)



-Liminal-14΄-Stephen Keep Mills, ΗΠΑ (2008)



-Music for my eyes-6΄-Lidia Vitale, Ιταλία (2006)



-Redemtion-2΄-Miroslava Majorosova, Σλοβακία (2008)



-Asamara-8΄-Jon Garano + Raul Lopez, Basque country (2008)







Ζώνη: 20.00-21.00 ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ- ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΥΛΙΑ-ΔΙΑΦΥΛΙΚΟΤΗΤΑ (ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ



www.sympraxi.org και www.orama-filmfestival.gr).



Ταινίες:



-Tryout – Δοκιμή του Rinot Nimrod, Ισραήλ, 2007, 16’



-I am gay – Είμαι ομοφυλόφιλος του Νικόλα Κολοβός, Σουηδία, 2008, 15’.



- Herzhaft – Φυλάκιση Καρδιάς του Martin Busker, Γερμανία, 2007, 15’.



-Shotgun – Πρώτος Έρωτας του Ronny Hirschfeld, Ισραήλ, 2007, 16’







Ζώνη 21.00-22.00 ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΜΙΚΡΟ, ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΚΑΙ ΔΙΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ http://mikro.yooblog.gr



Ταινίες:



-Άνεμοι-12΄30΄΄, Απόστολος Κρυωνάς, 1967.



-Γράμμα από την Αμερική-17΄, Λάκης Παπαστάθης, 1972



-Χαραυγή-17΄,Γιάννης Κατσάμπουλας, 2003



-It’s a sad story-10΄, Χρύσα Τζελέπη, 2004







Ζώνη 22.00-22.30



ΚΙΛΚΙΣΙΩΤΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ



ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΙΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ UNE FRAPE PRODUCTIONS



-Αντίστροφο χτυπητήρι-3΄



-Σ.Κ.Γ.Α.Μ.Σ.Α-1΄40΄΄



-Ο ατομικός τεκές-2΄40΄΄



-Hardcoretto-1΄40΄΄



-Ο μαγνητικός δίσκος-2΄45΄΄



-Goes Christmas-3΄30΄΄



-28 days before-15΄







22.30: Συναυλία με ροκ τραγούδια από το σχήμα «ΦΤΟΥ ΚΑΙ ΒΓΑΙΝΩ» του Γκιγιώμ Σαρποτιέ, δασκάλου εγχόρδων στο τμήμα μουσικής του ΟΠΟΝΓΑ Δήμου Κιλκίς







23.15: Ταινία έκπληξη – 17΄











ΚΥΡΙΑΚΗ 6/12 ΩΡΕΣ: 18.00-23.00







Ζώνη 18.00-19.00 ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΟΘΟΝΗ (ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ) www.strangerscreen.gr



Ταινίες:



-L’ attesa-3΄-Stefania Milazzo, Iταλία (2009)



-Σταγόνες-5΄05΄΄-Βασιλική Σασλιδη, Ελλάδα (2009)



-Liquid structures-8΄20΄΄-Παντελής Παντελόπουλος, Ελλάδα (2009)



-Ankara Denizi-4΄53΄΄- Burkay Dogan, Τουρκία (2009)



-Dieses Gefuhl-5΄30΄΄-Victoria Marinov, Βουλγαρία (2008)



-Bir, varmis bir yohmus-11΄-Ελένη Βαρμάζη, Ελλάδα (2009)



-Μaesmak-20΄-Georges Salameh, Ιταλία (2008)











Ζώνη 19.00-22.30 ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ - ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝ www.independent.gr



Tο ΠΑΝΟΡΑΜΑ στην αιχμή της τεχνολογίας αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή όλες τις ταινίες ανεξάρτητα από τη φόρμα και την ποιότητα τους. Έκανε δόγμα την αμφίδρομη σχέση δημιουργού και θεατή συνθέτοντας το πρόγραμμα του από ένα μωσαϊκό ήχων και εικόνων διαφορετικών μεταξύ τους. Το ΠΑΝΟΡΑΜΑ θέλει να εξερευνήσει τα όρια της εικόνας και του ήχου. Όλες οι τάσεις που αναπτύσσονται σε όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη θα αποτελέσουν ένα ζωντανό εργαστήρι για την τέχνη της εικόνας, δημιουργώντας ένα μεγάλο παζλ με αντιφάσεις και συνθέσεις.



Η ταινία οφείλει να βρει το φυσιολογικό της δρόμο που είναι η προβολή. Σε μια εποχή που τα κινηματογραφικά μέσα είναι πιο πολλά ο δημιουργός καλείται να εμφανίσει την ουσία των πραγμάτων με κύριο σκοπό τον προβληματισμό, την ψυχαγωγία και εύρεση μέσω από τους νέους δημιουργούς της ανθρώπινης διάστασης της εποχής μας. Η καταγραφή με ψηφιακά μέσα μπορεί να είναι πιο εύκολη αλλά η δυσκολία της ενδοσκόπησης στην τέχνη χρειάζεται την απρόσκοπτη διάθεση για δημιουργία.



Αυτός ο ιδιαίτερος θεσμός αγκαλιάζεται από τους σκηνοθέτες της Ελλάδας και όλης της γης. Έχοντας είδη μια πορεία 11 χρόνων ο στόχος παραμένει ο ίδιος, φιλοδοξεί να γίνει εφαλτήριο ανταλλαγής απόψεων, θέαση νέων τάσεων.



www.independent.gr







Ταινίες:



- Πορτρέτο Βασιλική Πρίγκουρη 14' ντοκ. 2009



- Women of Sand Νίκος Μπίστινας /Κατερίνα Πανταζοπούλου Ελλάδα 29'10''ντοκ. 2008



- Pet shop Μιχαήλ Γαβριήλ Ζενέλης 7' μ.μ. 2008



- Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι Παναγιώτης Ράππας & Άγγελος Ρουβάς 26' anim. 2007



-Δυτικά της Εδέμ Ζαφείρης Χαιτίδης 21' μ.μ. 2009



-Η αρκούδα Βικτωρία Βελλοπούλου 19' μ.μ. 2008



-Έλσα Μαρκαντώνης Χρήστος 21' μ.μ. 2007



-Attimo Fuggente Γαβριήλ Τζάφκας 10' μ.μ. 2008



-Wrong road Joan Chemla Γαλλία 12' μ.μ. 2008



-Solitude Mehrdad Sheikhan Ιράν 10' anim. 2008



-Angels die in the soil Babak Amini Ιράν - Ιρακινό Κουρδιστάν 30' μ.μ. 2008







22.30:Συναυλία με τους Sugar Factory

Οι καταβολές του Ελ Γκρέκο - Έκθεση στη Νέα Υόρκη

"Οι καταβολές του Ελ Γκρέκο - Η Τέχνη της εικόνας στην Ενετική Κρήτη" είναι ο τίτλος της νέας έκθεσης που παρουσιάζεται από το Ίδρυμα Αλέξανδρος Ωνάσης στη Νέα Υόρκη.

Η έκθεση περιλαμβάνει 47 έργα τέχνης, μεταξύ αυτών και έξι σπάνιες εικόνες του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου, παγκοσμίως γνωστός ως Ελ Γκρέκο.Τα επίσημα εγκαίνια θα γίνουν στις 8 Δεκεμβρίου από τον υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλο Γερουλάνο και τον αρχιεπίσκοπο Κρήτης Ειρηναίο.





"Σκοπός της έκθεσης είναι να γίνει κατανοητό στους επισκέπτες πως οι Κρήτες ζωγράφοι είχαν αφομοιώσει στοιχεία τόσο της βυζαντινής όσο και της δυτικής παράδοσης στο έργο τους και μέσα απ’ αυτό να κατανοήσουν ότι ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, όταν έφτασε στη Βενετία, ήταν όχι απλώς ένας καταξιωμένος καλλιτέχνης, αλλά ταυτόχρονα ενημερωμένος και εξοικειωμένος με τις τάσεις της Δύσης", ανέφερε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο "Ολύμπικ Τάουερ"στο Μανχάταν, όπου στεγάζεται το Πολιτιστικό Κέντρο του Ιδρύματος Ωνάσης, η επιμελήτρια του Μουσείου Μπενάκη και της σημαντικής αυτής έκθεσης, Αναστασία Δρανδάκη.



Ο εκτελεστικός διευθυντής του Ιδρύματος Αλέξανδρος Ωνάσης στη Νέα Υόρκη, πρέσβης Λουκάς Τσίλας, δήλωσε ότι "οι έξι εικόνες του Ελ Γκρέκο είναι: μια από το Δημοτικό Μουσείο του Ηρακλείου, ο περίφημος Ελ Γκρέκο της Μητροπόλεως της Σύρου, δυο του Μουσείου Μπενάκη, μια εικόνα από την Εθνική Πινακοθήκη, μια από το Πανεπιστήμιο της Βασίλισσας στο Κίνγκστον του Καναδά, για την οποία υπάρχει η επιστημονική επιχειρηματολογία ότι αποτελεί κομμάτι έργου που βρίσκεται στο Ηράκλειο, δηλαδή ήταν η ίδια εικόνα σε τρίπτυχη μορφή, καθώς και η "Η Στέψη της Θεοτόκου", που θεωρείται ομόφωνα από τους ειδικούς έργο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου, και το οποίο αγοράστηκε το καλοκαίρι σε δημοπρασία από το Ίδρυμα Ωνάση. Τα υπόλοιπα έργα που περιλαμβάνει η έκθεση είναι κορυφαίων εικονογράφων της Κρήτης του 15ου και 16ου, όπως των διάσημων καλλιτεχνών: Δαμασκηνού, Κλόντζα, Άγγελου, Παβία και Τζαφούρη".



Ξεχωριστά έργα της έκθεσης είναι επίσης: "Η ταφή του Χριστού", ένα μικρό αριστούργημα του Ελ Γκρέκο που αγοράστηκε το 2000 από την Εθνική Πινακοθήκη και θεωρείται το σημαντικότερο έργο της βενετσιάνικης περιόδου. Ένα άλλο έργο είναι «Η Κοίμηση της Θεοτόκου» που φιλοτέχνησε πριν φύγει για την Ιταλία και φέρει ολόκληρη την υπογραφή του. "Ο Ευαγγελιστής Λουκάς ζωγραφίζει την Παναγία Βρεφοκρατούσα" και φέρει την υπογραφή "χειρ Δομηνίκου", όπως και η "Προσκύνηση των Μάγων". Τον αριθμό των αυθεντικών έργων του Θεοτοκόπουλου συμπληρώνουν η "Βάπτιση του Χριστού" και "Προσκύνηση των Ποιμένων".



Τέλος, η έκθεση περιλαμβάνει έντεκα σπάνιες εικόνες από τη Συλλογή της Αγίας Αικατερίνης της Μονής του Σινά, που βρίσκονται στο μετόχι της στο Ηράκλειο.





ΠΗΓΕΣ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γνωρίζω χώρους τέχνης - ένα πρότυπο πρόγραμμα από τον δήμο Πολίχνης

του Νίκου Παπαγεωργίου



Τη δυνατότητα να έρθουν σε επαφή με τους χώρους πολιτισμού προσφέρει ο Πολιτιστικός Οργανισμός του Δήμου Πολίχνης σε δημότες κάθε ηλικίας. Μέσα από το πρόγραμμα «Γνωρίζω Χώρους Τέχνης»,

το οποίο υλοποιείται για πρώτη χρονιά φέτος, οι πολίτες έχουν την ευκαιρία να επισκεφτούν μουσεία και θέατρα και να παρακολουθήσουν σημαντικά δρώμενα της τέχνης στη Θεσσαλονίκη, αλλά και στην Ελλάδα.





Το πρόγραμμα των επισκέψεων έχει ως εξής:



ΚΥΡΙΑΚΗ 15.11.09



ΚΘΒΕ – Θεατρική παράσταση «Βαβυλωνία» του Δ. Βυζαντίου



Σκηνοθεσία: Δήμος Αβδελιώδης



(ηλικίες 18+)





ΚΥΡΙΑΚΗ 22.11.09



ΚΘΒΕ – Θεατρική παράσταση «Βασικά με λεν Θανάση» του Γ. Αρμένη



Σκηνοθεσία: Ν. Χαραλάμπους



(ηλικίες 18+)





ΣΑΒΒΑΤΟ 28 – ΚΥΡΙΑΚΗ 29.11.09



Εκπαιδευτικό διήμερο στην Αθήνα



- ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ «Πουθενά» του Δ. Παπαϊωάννου



Σκηνοθεσία: Δ. Παπαϊωάννου



- Αρχαιολογικός Χώρος Ακρόπολης Αθήνας



ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ



(ηλικίες 20+)





ΚΥΡΙΑΚΗ 6.12.09



ΝΕΟ ΘΕΑΤΡΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ – Θεατρική παράσταση



«Η Κούλα η κατσικούλα και το κλεμμένο τραγούδι» του Ε. Τριβιζά



(ηλικίες 7 – 13)





ΚΥΡΙΑΚΗ 13.12.09



ΜΟΥΣΕΙΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ



(ηλικίες 16+)





ΚΥΡΙΑΚΗ 20.12.09



ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ



Εθνικό Μαύρο Θέατρο της Πράγας



(ηλικίες 8+)





Πληροφορίες – αιτήσεις συμμετοχής



Πολιτιστικός Οργανισμός Δήμου Πολίχνης – Ελπίδος 33 – τηλ. 2310 602303



http://www.podp.gr/

Ο Μιρό της Μαγιόρκα - Έκθεση στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης

του Θωμά Σίδερη



«Για μένα, η χαρακτική είναι μια ανώτερη μορφή έκφρασης, μου είπε ο Miró. Αποτέλεσε μέσο για να απελευθερωθώ, να επεκταθώ, να ανακαλύψω νέα πράγματα, παρ’ ότι στην αρχή ήμουν αιχμάλωτος των περιορισμών της, ορισμένων εργαλείων και κάποιων συνταγών με υπερβολική εξάρτηση από την παράδοση. Ο αυταρχισμός του εργαλείου ηττήθηκε σταδιακά. Μπορεί να χρησιμοποιήσω ένα καλέμι ή ένα κοπίδι, αλλά και τα δάχτυλα, τα χέρια, ένα καρφί ή ένα παλιό κατσαβίδι. Κατά τον ίδιο τρόπο, κατάφερα να απελευθερωθώ απ’ το χαρτί που χρησιμοποιούσα συνήθως και να βγάλω δοκίμια στα πιο αδιανόητα χαρτιά».

Τη σχέση αυτή του μεγάλου υπερρεαλιστή καλλιτέχνη με την χαρακτική θα έχει την ευκαιρία να διαπιστώσει το κοινό μέσα από την έκθεση «Ο Μιρό της Μαγιόρκα και τα εργαστήρια σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας», που διοργανώνει το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών του Α.Π.Θ. και το Ίδρυμα Pilar i Joan Miró της Μαγιόρκα στο πλαίσιο του επετειακού 50ού Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Τα εγκαίνια της έκθεσης πραγματοποιήθηκαν στις 14 Νοεμβρίου, στην Αποθήκη Β1, στο λιμάνι.

Πιο αναλυτικά οι επισκέπτες θα μπορούν να δουν 47 χαρακτικά έργα του Χουάν Μιρό από τις σειρές Els gossos (Τα σκυλιά), Fundació Palma (Ίδρυμα Πάλμα) και Les gens de la mer (Οι άνθρωποι της θάλασσας) από την περίοδο 1974 – 1981. Παράλληλα θα εκτίθενται έργα 27 σύγχρονων εικαστικών καλλιτεχνών, βραβευμένων με τις Υποτροφίες Pilar Juncosa & Sotheby’s, οι οποίοι φιλοξενήθηκαν και δούλεψαν στα εργαστήρια της Μαγιόρκα, στους ίδιους χώρους όπου διένυσε και o ίδιος ο Μιρό την τελευταία δημιουργική περίοδο της ζωής του. Πρόκειται για τους Wolf Vostell, Guillem Nadal, Peter Phillips, Pep Llambias, Mercedes Laguens, Marina Núñez, Blanca Navas, Wayne Crothers, Txuma Sánchez, Fernando Bellver, Alwar Balasubramaniam, Dionísio González, Montse Carreño, Viola Tycz, Rafa Forteza, Jaume Plensa, Joan Fontcuberta, Jonathan Houlding i Sean Borodale, Mònica Fuster, Amparo Sard, Nuria Solsona, Nieves Galiot, Joan Cruspinera, Hui-Chu Ying, Alexis Leyva “Kcho”, Ben Jacober και Μάριο Ελευθεριάδη, ο οποίος υπογράφει και την επιμέλεια της έκθεσης.



Το Ίδρυμα Pilar i Joan Miró στη Μαγιόρκα δημιουργήθηκε όταν ο Χουάν Μιρό και η οικογένειά του δώρισαν το 1980 στην πόλη της Πάλμα τα τέσσερα καλλιτεχνικά εργαστήρια, στα οποία είχε δουλέψει εντατικά ο καλλιτέχνης από το 1956 μέχρι τον θάνατό του, το 1983. Σκοπός της δωρεάς ήταν να μετατραπούν τα εργαστήρια αυτά σε ερέθισμα για τις μελλοντικές γενιές καλλιτεχνών. Από τότε που το ίδρυμα έδωσε τις πρώτες υποτροφίες για τη μελέτη και την τελειοποίηση της καλλιτεχνικής εργασίας των γραφικών έργων και των διαδικασιών εκτύπωσης, στα εργαστήρια φιλοξενήθηκε ένα ετερόκλητο αμάλγαμα εικαστικών καλλιτεχνών, οι οποίοι αποζητούσαν το προωθημένο πνεύμα του Miró.



Το Ίδρυμα Pilar i Joan Miró έδωσε τη δυνατότητα σε πολλούς καλλιτέχνες να εργαστούν στα εργαστήρια χαρακτικής, λιθογραφίας, μεταξοτυπίας, κεραμικής, φωτογραφίας, ενώ πρόσφατα έκανε άνοιγμα στις νέες τεχνολογίες συμπεριλαμβάνοντας ιδέες που προϋποθέτουν συστήματα ψηφιακής εκτύπωσης.



Η έκθεση στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης του ΚΜΣΤ ολοκληρώνει το πορτραίτο του καλλιτέχνη κατά την ώριμη περίοδο δημιουργίας του, όπως αυτό παρουσιάζεται διεξοδικά στην έκθεση του Τελλογλείου Ιδρύματος Τεχνών του Α.Π.Θ. και συνεχίζεται στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Πρόκειται για μία έκθεση που αποδεικνύει έμπρακτα την πολύτιμη και ζωντανή παρακαταθήκη του σπουδαίου Καταλανού καλλιτέχνη στη σύγχρονη τέχνη.



Αξίζει να σημειωθεί ότι στο πλαίσιο του φετινού 50ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης θα προβάλλεται παράλληλα (από τις 14 έως 23 Νοεμβρίου) στον εξωτερικό χώρο της Αποθήκης Β1 το ντοκιμαντέρ “Τα φωσφορίζοντα ίχνη των σαλιγκαριών”. Το ντοκιμαντέρ αυτό προτείνει μια αναδρομή σε εκείνη τη δημιουργική «στιγμή» στην οποία ο Μιρό έβαλε χρώμα στα όνειρά του. Θα έχουμε ως οδηγό μας τα λόγια που κατέγραψε ο Yvon Taillandier «Joan Miro: δουλεύω σαν ένας κηπουρός» που δημοσιεύθηκαν στην επιθεώρηση XXeme Siecle, Παρίσι, αρ. 1, τ.1, 15 Φεβρουαρίου 1959. [Διάρκεια: 54’ Σκηνοθεσία: Cesc Mulet / The Phosphorescent Trails of Snails © La Perifèrica produccions / Televisió de Mallorca. 2009]



Επιμέλεια: Μάριος Ελευθεριάδης



Συντονισμός: Αρετή Λεοπούλου



Ωράριο λειτουργίας: Δευτέρα-Κυριακή 9:00 – 21:00



H έκθεση πραγματοποιείται στο πλαίσιο του 50ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών του Α.Π.Θ. και το Ίδρυμα Pilar i Joan Miró της Μαγιόρκα και με την υποστήριξη της Κίνησης των 5 Μουσείων (Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού, Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών του Α.Π.Θ.).



Ο JOAN MIRO ΚΑΙ ΟΙ ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ



Το ενδιαφέρον του Joan Miró για τις γραφικές τέχνες οφείλεται στη διαρκή αναζήτηση νέων μέσων για ν’ αναπτύξει τις καλλιτεχνικές του ανησυχίες, όπως και στην ικανοποίηση που του προσέφερε ο πειραματισμός με τα πιο διαφορετικά υλικά. Αυτά τα μέσα επέτρεψαν στα έργα του να γνωρίσουν μια μεγαλύτερη διάδοση και να γίνουν προσιτά σε ευρύτερο κοινό. Η αλλαγή της έννοιας του μοναδικού έργου και η εμφάνιση του μεγάλου αριθμού αντιτύπων των δημιουργιών του αποτέλεσαν για τον καλλιτέχνη εξαιρετικό δημιουργικό μέσο.



Ο Joan Miró μυήθηκε στις γραφικές τέχνες χάρη στη σχέση και τη φιλία του με έναν κύκλο ποιητών και συγγραφέων που γνώρισε περί το 1925, στο Παρίσι, από τον André Masson. Παρ’ ότι εικονογράφησε πολλά βιβλία συγγραφέων όπως οι Paul Eluard, J. V. Foix και Tristan Tzara, στη δεκαετία του 60 ήταν που αφοσιώθηκε στις γραφικές τέχνες και είχε μια οργιώδη παραγωγή γραφικών έργων. Μέσα σ’ αυτή τη δεκαετία θα προκύψουν χιλιάδες εκτυπώσεις και πάνω από εκατό εικονογραφημένα βιβλία. Αυτή είναι η φάση, κατά την οποία επιτυγχάνει τεχνική αρτιότητα, ως αποτέλεσμα της συνεργασίας του με σημαντικούς χαράκτες, οι οποίοι συμμετείχαν ενεργά στη δημιουργία των έργων του. Το τελικό αποτέλεσμα διαμορφώνεται απ’ αυτό το ομαδικό σύστημα εργασίας, όπου οι αριστοτέχνες τυπογράφοι και ο καλλιτέχνης ανταλλάσσουν συστάσεις, εμπειρίες και συνέργειες.



Ο Joan Miró μοιράστηκε τη δημιουργική διαδικασία του σε εργαστήρια πολύ σημαντικών χαρακτών, όπως τα εργαστήρια του Lacourière, το Ατελιέ Cromerlink et Doutrou, του χαράκτη Fernand Mourlot στο Παρίσι, το Ατελιέ 17 του William Hayter στη Νέα Υόρκη, το Εργαστήριο 46, το εργαστήριο του Joan Barbarà και το Εργαστήριο Καλλιτεχνικής Λιθογραφίας της Βαρκελώνη, που ίδρυσε ο Damià Caus. Κατά τον ίδιον τρόπο, αυτή η συμβίωση καλλιτέχνη και τεχνικού είναι επίσης σημαντική και σε άλλους τομείς, όπως η κεραμική. Τα κεραμικά του έργα, ο Miró τα δούλεψε με τον φίλο του Josep Llorenç Artigas και τον γιο του, Joan Gardy Artigas.



ΤΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΓΡΑΦΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΤΟΥ JOAN MIRO



Είναι το 1980 που δημιουργείται το Ίδρυμα Pilar i Joan Miró στη Μαγιόρκα, όταν ο Joan Miró και η οικογένειά του δώρισαν στην πόλη της Πάλμα τα τέσσερα καλλιτεχνικά εργαστήρια, στα οποία είχε δουλέψει εντατικά ο καλλιτέχνης από το 1956 ως τον θάνατό του. Σκοπός της δωρεάς ήταν να μετατραπούν τα εργαστήρια αυτά σε ερέθισμα για τις μελλοντικές γενιές καλλιτεχνών. Ο Miró εξέφρασε την επιθυμία να διατηρηθεί και μετά τον θάνατό του ζωντανό το πνεύμα δημιουργικότητας και υπερβατικότητας που τον χαρακτήριζε και αυτό του το όνειρο έγινε πραγματικότητα στο Son Boter.



Τα εργαστήρια λειτουργούν ακόμα ως χώρος στέγασης για τον πειραματισμό των πιο ποικίλων προτάσεων. Χρόνο με τον χρόνο, σ’ αυτό το τόσο ευνοϊκό σκηνικό, νέοι καλλιτέχνες, αλλά και άλλοι, πιο καταξιωμένοι, δημιουργούν έργα, μεταδίδουν ιδέες και μοιράζονται δημιουργικές εμπειρίες.



Το Ίδρυμα Pilar i Joan Miró έδωσε τη δυνατότητα σε πολλούς καλλιτέχνες να εργαστούν στα εργαστήρια χαρακτικής, λιθογραφίας, μεταξοτυπίας, κεραμικής, φωτογραφίας και, προσφάτως, έκανε άνοιγμα στις νέες τεχνολογίες και συμπεριέλαβε ιδέες που προϋποθέτουν συστήματα ψηφιακής εκτύπωσης.



Στο πλαίσιο αυτό οι Υποτροφίες Pilar Juncosa σε διεθνές επίπεδο συμβάλλουν στην προώθηση συναντήσεων μεταξύ νέων καλλιτεχνών απ’ όλον τον κόσμο και καθιστά δυνατή την παραμονή τους στο εξωτερικό, όπου μπορούν ν’ αποκτήσουν περισσότερες εμπειρίες. Και αυτό επειδή ο καλλιτέχνης πρέπει να προσεγγίσει τη σύγχρονη δημιουργία, εκμεταλλευόμενος όλους τους πόρους που παράγει η κοινωνία για να τον βοηθήσει να βρει το εργαλείο που προσαρμόζεται καλύτερα στο προσωπικό του ιδίωμα.



Κατ’ αυτόν τον τρόπο, μπορούν να συμβιώσουν στο ίδιο πλαίσιο, οι ιδέες με μακρότερη παράδοση και οι πιο τολμηροί πειραματισμοί. Ο σκοπός που σημάδευε όλ’ αυτά τα χρόνια συνεχούς δουλειάς και που εξακολουθεί να μας οδηγεί ακόμα και σήμερα, είναι να επιτύχουμε μια ισορροπία ανάμεσα στη μνήμη και στον νεωτερισμό. Δηλαδή, ο σεβασμός προς τις παραδοσιακές τεχνικές, σε συνδυασμό με την πιο έντονη επιθυμία να συμβαδίζουμε με την εποχή μας.

H κόλαση της Εύας

Το INTERCITY NEWS σας παρουσιάζει αποκλειστικά το σημείωμα των μεταφραστών της ξεκαρδιστικής κωμωδίας ΦΟΝΟΣ ΜΕΤΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ.



Ο Φόνος μετά μουσικής του συγγραφέα Άλντο Νικολάι, με τον πρωτότυπο τίτλο Δεν ήταν η πέμπτη - ήταν η ενάτη, τοποθετεί την Εύα στον φυσικό της χώρο, δηλαδή στην κόλαση. Μπροστά της ο διάβολος μοιάζει παγιδευμένος στη φήμη του,

ανίσχυρος και καθόλου εφευρετικός, αφού οι μεταμορφώσεις του –άλλοτε ως φίδι κι άλλοτε ως μήλο- δεν πείθουν πια κανέναν. Αντίθετα εκείνη, ένα ιδεατό, αγγελικό και φωτεινό πρότυπο δίνει άλλη διάσταση στο έρεβος. Έτσι λοιπόν την ίδια ώρα που το χέρι του θεού σχηματοποιεί την Εύα και τον άντρα της, έναν νέο και επιτυχημένο επιχειρηματία, ο συγγραφέας βάζει κι αυτός το χέρι του τοποθετώντας έναν εξίσου νέο και ωραίο εραστή, αποδεικνύοντας στην πράξη πως ο παράδεισος δεν ήταν παρά ένα στιγμιαίο λάθος.





Ξεκινώντας από αυτή την αφετηρία, προχωρήσαμε ένα βήμα παραπέρα. Στη δική μας εκδοχή η μία και μοναδική Εύα αποκτά τρία διαφορετικά πρόσωπα, άμεσα αναγνωρίσιμα. Άλλοτε ως τρυφερή, παιδική, αφελής και αθώα φιγούρα, άλλοτε ως παράφορος, ακατανίκητος και ανερμάτιστος πόθος και άλλοτε ως τρομακτική και αδίστακτη λαίλαπα.



Είναι αντιληπτό ότι το τρίγωνο του Άλντο Νικολάι, σύζυγος - εραστής – γυναίκα, δεν είναι από τα συνηθισμένα. Εξάλλου, ο πειρασμός δεν έχει την όψη του γνωστού σε όλους μας μήλου, αλλά ενός ευεργετικού και ζουμερού πορτοκαλιού. Το συγκεκριμένο τρίγωνο είναι από μόνο του ένα πύρινο γεωμετρικό σχήμα. Οι μαθηματικοί θα το ονόμαζαν «το τρίγωνο της Εύας», εμείς οι υπόλοιποι απλά «η κόλαση της Εύας». Συνήθως, όποιος παίζει με τη φωτιά, καίγεται… Αλλά κι αυτό δεν είναι δεδομένο. Στο τέλος θα καταλάβουμε ότι η κόλαση είναι πιο ενδιαφέρουσα από τον παράδεισο, μόνο και μόνο για τις ανατροπές και τις εκπλήξεις της.



Ο συγγραφέας παρακολουθεί τα σατανικά παιχνίδια των ηρώων του ως ένας απογοητευμένος δημιουργός που κινεί απλά τις μαριονέτες του, για να ανακαλύψει στην πορεία ότι έχει ολοκληρωτικά εισχωρήσει στο παιχνίδι των χαρακτήρων που ο ίδιος δημιούργησε. Μοιάζει σαν ένας ιταλός Τσέχωφ, φωτεινός και συνάμα μελαγχολικός



«Ο φόνος μετά μουσικής» με τον πρωτότυπο τίτλο «Δεν ήταν η πέμπτη, ήταν η ενάτη» θα μπορούσε να είναι μια μαύρη κωμωδία. Κατά την ταπεινή γνώμη μας είναι ένα διασκεδαστικό ψυχολογικό θρίλερ που προκαλεί αβίαστα το γέλιο.



Αξίζει να σημειωθεί ότι το έργο έχει ανεβεί πολλάκις σε θεατρικές σκηνές ανά την υφήλιο, ενώ ιδιαίτερη επιτυχία σημείωσε στη Γερμανία, τη Γαλλία και τη Ρωσία. Αυτή τη στιγμή παίζεται σε πολλές χώρες του κόσμου.

Συνέδριο για τον Νίκο Καζαντζάκη στο Ηράκλειο

Οι σχέσεις του Νίκου Καζαντζάκη με την οικογένεια Αλεξίου αποτέλεσαν το αντικείμενο...

της εκδήλωσης που διοργάνωσε η Διεθνής Εταιρεία Φίλων Νίκου Καζαντζάκη στο Ηράκλειο, υπό την αιγίδα της Νομαρχίας και του Δήμου. Η επίκουρη καθηγήτρια Πανεπιστημίου Κρήτης, Ελπινίκη Νικολουδάκη-Σουρή, ανέπτυξε το θέμα "Ανιχνεύοντας μια δημιουργική σχέση ανάμεσα στον Νίκο Καζαντζάκη και τη Γαλάτεια Καζαντζάκη", η φιλόλογος, Βασιλική Τσακάλη, μίλησε για τον Ν. Καζαντζάκη και τον Λευτέρη Αλεξίου, ενώ η Κλεοπάτρα Πρίφτη - στη θέση του δικηγόρου, Γιώργου Στεφανάκη- αναφέρθηκε στη σχέση του Ν. Καζαντζάκη με την Έλλη Αλεξίου.

Έφυγε η Έλλη Παππά

Την τελευταία της πνοή άφησε τα ξημερώματα η δημοσιογράφος και συγγραφέας Έλλη Παππά, σε ηλικία 89 ετών. Η κηδεία της θα είναι πολιτική και θα γίνει στο Γ΄ Νεκροταφείο, όπου και θα ταφεί, δίπλα στον σύντροφο της ζωής της, Νίκο Μπελογιάννη.







Η Έλλη Παππά, αδελφή της συγγραφέως Διδώς Σωτηρίου, γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1920. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή η οικογένεια εγκαταστάθηκε στον Πειραιά. Φοίτησε στη φιλοσοφική και στη νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, χωρίς όμως να ολοκληρώσει τις σπουδές της, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως δημοσιογράφος.



Εργάστηκε στην παράνομη έκδοση του Ριζοσπάστη μέχρι το 1949, οπότε άρχισε η συνεργασία της με τον Νίκο Πλουμπίδη και από τον Ιούνιο του 1950 με τον Νίκο Μπελογιάννη που έγινε σύντροφός της. Στη φυλακή γεννήθηκε ο γιος τους, Νίκος (1951).



Καταδικάστηκαν σε θάνατο και ο Μπελογιάννης εκτελέστηκε, αλλά εκείνη τελικά αποφυλακίστηκε το 1964. Εργάστηκε στην ΕΔΑ και από το 1965 ήταν αρθρογράφος και μέλος της συντακτικής επιτροπής της εφημερίδας Δημοκρατική Αλλαγή. Το 1967 συνελήφθη και εξορίστηκε στη Γυάρο.



Εργάστηκε ως δημοσιογράφος στην Εγκυκλοπαίδεια Χάρη Πάτση, στην εφημερίδα Μακεδονία, στο περιοδικό Γυναίκα, στην εφημερίδα Εξπρές και στην εφημερίδα Έθνος. Δραστηριοποιήθηκε στην μεταπολιτευτική ΕΔΑ και στο ΚΚΕ Ήταν επίτιμο μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων.



Η Έλλη Ιωαννίδη της ιστορίας, η Έλλη Παππά, δημοσιογράφος και συγγραφέας, η μαχήτρια της Αριστεράς, αντιπροσωπεύει έναν ολόκληρο κόσμο που «βούτηξε βαθιά στα νερά» του 20ου αιώνα. Αποχαιρέτησε τον αιώνα της, για να συναντήσει τον 21ο, με την ίδια κριτική συγκροτημένη σκέψη που την χαρακτήριζε και τη διαφοροποιούσε από πολλούς της γενιάς της. Στόχος της, όπως η ίδια έλεγε, «η κάθαρση της μαρξιστικής σκέψης από τις σταλινικές στρεβλώσεις».



Στην εργογραφία της ξεχωρίζουν μελέτες για την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, όπως «Ο Πλάτωνας στην εποχή μας» και η «Σπουδή στο θέμα της Ελευθερίας - Η έννοια της ελευθερίας στον προσωκρατικό υλισμό», και μελέτες για τον μαρξισμό και τον λενινισμό, όπως ο «Μύθος και ιδεολογία στη ρωσική επανάσταση -οδοιπορικό από το ρωσικό αγροτικό λαϊκισμό στο λαϊκισμό του Στάλιν» και «Ο Λένιν χωρίς λογοκρισία και εκτός μαυσωλείου».



Οι μαρτυρίες της σε χειρόγραφα από τη φυλακή, διηγήματα και θεατρικά που επίσης έγραψε έγκλειστη στις φυλακές Αβέρωφ πάνω από μια δεκαετία, δημοσιευμένα και αδημοσίευτα άρθρα της στον παράνομο Τύπο του ΚΚΕ, στις εφημερίδες και στα περιοδικά της μεταπολίτευσης όπου εργάστηκε, αναδεικνύουν το ανήσυχο πνεύμα της.



Ο μύθος της προσωπικής της ιστορίας ξεκίνησε από πολύ νωρίς. Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1920. Μεγάλωσε στον Πειραιά, τέλειωσε το γυμνάσιο της Κοκκινιάς, σπούδασε φιλοσοφία και νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και στην Γαλλική Ακαδημία της Αθήνας.



«Γεννήθηκα στην Σμύρνη, παραμονή της καταστροφής, πέμπτο παιδί, αθέλητο και παραπεταμένο», γράφει αυτοβιογραφούμενη. «Η μάνα μου αρνήθηκε να με θρέψει», δήλωσε. «Δεν ήμουν παιδί, ήμουν άλλο πράμα και με πέταξε. Επέζησα χάρη στη μεγαλύτερη αδελφή της μητέρας μου. Η καταστροφή έφερε την οικογένεια στον Πειραιά. Την υγεία μου την ανέλαβε η θάλασσα του Πειραιά και την αγωγή μου τα αλητάκια του Πειραιά. Όλα έδειχναν ότι η προλεταριακή μου συνείδηση ήταν εξασφαλισμένη. Τότε μπήκαν στη ζωή μου τα μεγαλύτερα παιδιά της οικογένειας, ο Γιώργος, που έγινε ασυρματιστής, και ο «άγγελος της ζωής μου», η Διδώ (Σωτηρίου), που ζούσε με την πλούσια αντιδραστική θεία, αδελφή του πατέρα μας. Από τη σκληρή δουλειά του ο Γιώργος, από μια έμφυτη συνείδηση η Διδώ, από κοντά κι η μάνα μας, είχαν γίνει και οι τρεις κομμουνιστές».



Η Ελλη Παππά ήταν ήδη από τα γυμνασιακά της χρόνια οργανωμένη σε αντιδικτατορική ομάδα και μετά, στην κατοχή, προσχώρησε στο ΕΑΜ και στο Κ.Κ.Ε.



Διέτρεξε όλo τον εμφύλιο και έως τη σύλληψή της, το 1950, δούλεψε για τα παράνομα έντυπα, σε στενή συνεργασία με διαπρεπείς αριστερούς διανοούμενους και κυρίως, στους παράνομους μηχανισμούς του Κ.Κ.Ε.



Καταδικάστηκε κι εκείνη σε θάνατο, στη δίκη Μπελογιάννη, αλλά η ποινή της δεν εκτελέστηκε, γιατί ο γιος που απέκτησε από τον Νίκο Μπελογιάννη και είχε στο μεταξύ γεννηθεί στη φυλακή, ήταν μόλις επτά μηνών.



«Απελευθέρωση, Δεκεμβριανά, προσπάθειες ανασυγκρότησης της Αριστεράς και της Δημοκρατίας, οι πρώτες εκλογές, ο ερχομός του Μπελογιάννη και του μεγάλου έρωτα», έγραψε η ίδια.



Αποφυλακίστηκε από τις φυλακές Αβέρωφ το 1963, δούλεψε στη σύνταξη της «Δημοκρατικής Αλλαγής» και σε τέσσερα χρόνια η απριλιανή χούντα την εξόρισε στη Γυάρο. Αποφυλακίστηκε σε ενάμιση χρόνο, γιατί είχε αρρωστήσει σοβαρά. Η Σοβιετική Ένωση την προσκαλεί να τη φιλοξενήσει με τον γιο της, αλλά η ίδια αρνείται γιατί είχε διαφωνήσει με την εισβολή των στρατιωτικών τανκς στην, τότε, Τσεχοσλοβακία.



Μέχρι την πτώση της δικτατορίας δεν εργάστηκε σε εφημερίδες της εποχής, αλλά σε εγκυκλοπαίδειες και περιοδικά και αργότερα στην εφημερίδα «Μακεδονία», με ψευδώνυμο.



Στη μεταπολίτευση, η Έλλη Παππά συνοψίζει την επανασύνδεσή της με το ΚΚΕ, ως εξής: «η επανένωση της Αριστεράς ξεκίνησε με καλούς οιωνούς και είχε οικτρό τέλος. Απεχώρησα από το ΚΚΕ, πράγμα που και η ηγεσία του επιθυμούσε».



Επαγγελματικά δούλεψε στις εφημερίδες «Έθνος», «Μακεδονία» και στο περιοδικό «Γυναίκα» έως το 1990, οπότε και αφιερώθηκε αποκλειστικά στο συγγραφικό της έργο. Τα τελευταία πολιτικά βιβλία της είναι «Αποχαιρετισμός στον αιώνα μου» (εκδόσεις Κέδρος) και «Μακιαβέλι ή Μαρξ» (εκδόσεις Αγρα), κυκλοφόρησαν το 2006.



Το αρχείο της Έλλης Παππά φυλάσσεται στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (Ε.Λ.Ι.Α).

Τα Δημήτρια στον Δήμο Μίκρας

Χρώματα, μουσική και ιδιαίτερες πινελιές έχουν οι πολιτιστικές εκδηλώσεις «Δημήτρια», που διοργανώνονται φέτος για 15η χρονιά στο Δ.Δ. Πλαγιαρίου του Δήμου Μίκρας. Οι εκδηλώσεις που συνδυάζουν αρμονικά τον πολιτισμό και τη θρησκευτική παράδοση, πραγματοποιούνται με αφορμή τη γιορτή του προστάτη του Πλαγιαρίου Αγίου Δημητρίου, ενώ θα διαρκέσουν μέχρι τις 28 Οκτωβρίου 2009.



Από την Τετάρτη 21 έως και την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2009, κάτοικοι και επισκέπτες τις περιοχής, είχαν την ευκαιρία να θαυμάσουν τις δημιουργίες των καλλιτεχνών που παρουσιάζονται στην 4η Ομαδική Έκθεση Ζωγράφων Πλαγιαρίου. Στην έκθεση συμμετέχουν 26 ζωγράφοι, επαγγελματίες και ερασιτέχνες, όλοι κάτοικοι του Πλαγιαρίου, που θα εκθέσουν έργα τους που έχουν δημιουργήσει με διάφορες τεχνικές (ακουαρέλα, κάρβουνο, ακρυλικό, λάδια κλπ.).

Το Σάββατο 24 Οκτωβρίου τη σκυτάλη παίρνει η μουσική, στο πλαίσιο της μουσικής βραδιάς που διοργανώνεται σε συνεργασία με τον Ατρόμητο Πλαγιαρίου στο Café Johnny. Η Κυριακή, 25 Οκτωβρίου, είναι αφιερωμένη στα παιδιά, καθώς στο Δημοτικό Σχολείο Πλαγιαρίου θα λειτουργήσει Εργαστήρι Δημιουργικής Έκφρασης με τη συνεργασία εκπαιδευτικών, αλλά και Εργαστήρια Κεραμικής και Κατασκευής Κοσμήματος, στο πλαίσιο των οποίων καλλιτέχνες θα κατασκευάσουν τις δημιουργίες τους και θα τις παρουσιάσουν στους παραβρισκόμενους. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας θα πραγματοποιηθεί στον Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου Πλαγιαρίου, Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός.



Ανήμερα του Αγίου Δημητρίου θα τελεστεί στην Εκκλησία του Πλαγιαρίου ο Όρθρος της εορτής και Θεία Λειτουργία, ενώ το απόγευμα θα ακολουθήσει ο Παρακλητικός Κανών και το πατροπαράδοτο μοίρασμα ψαριών και κρασιού. Οι εκδηλώσεις ολοκληρώνονται με τη μουσικοχορευτική βραδιά που πραγματοποιείται για τα μέλη του Κ.Α.Π.Η. Πλαγιαρίου, στις 28 Οκτωβρίου στο κέντρο Bellmont.



Σημειώνεται ότι στη διοργάνωση των «15ων Δημητρίων» συμμετέχουν μαζί με το Δήμο Μίκρας και τη Δημοτική Επιχείρηση Τοπικής Ανάπτυξης Μίκρας (Δ.Ε.Τ.Α.Μ.), το Τοπικό Συμβούλιο Πλαγιαρίου, ο Αθλητικός - Πολιτιστικός Σύλλογος «Ορφέας» Πλαγιαρίου, το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο Πλαγιαρίου, το Ενιαίο Κ.Α.Π.Η. Δήμου Μίκρας και ο Α.Π.Σ. Ατρόμητος Πλαγιαρίου.

"Το βλέμμα του ζωγράφου" στο Μουσείο Φρισίρα

του Θωμά Σίδερη

Την έκθεση με τίτλο "Το βλέμμα του Ζωγράφου" του Εδουάρδου Σακαγιάν φιλοξενεί για τους επόμενους 6 μήνες το Μουσείο "Φρυσίρα".

Η επιμέλεια της έκθεσης ανήκει στον ίδιο τον Βλάση Φρυσίρα και ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται τα έργα του ζωγράφου βοηθά τον επισκέπτη να κατανοήσει τις εμμονές του καλλιτέχνη και τον ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα του έργου του.

"Νερό για όλους" στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Μια ευφάνταστη έκθεση από την Γαλλία, για τη σημασία του νερού και την παγκόσμια διαχείρισή του, φιλοξενεί το Μέγαρο Μουσικής από Τετάρτη 21/10 και έως το τέλος Δεκεμβρίου.

Η έκθεση με τίτλο "Νερό για όλους", ξεκίνησε από το πάρκο της Βιλέτ του Παρισιού όπου για πρώτη φορά "στήθηκε" το 2005, από το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών και Βιομηχανίας της Γαλλίας, για να ταξιδέψει σε διάφορες πόλεις, με κορύφωση το διεθνές φόρουμ για το νερό, πέρσι τον Μάρτιο στην Κωνσταντινούπολη.

Χορωδιακή συνάντηση στον Δήμο Ασκληπιείου

Μεγάλη επιτυχία σημείωσε η 7η χορωδιακή γιορτή...

που διοργάνωση στον νομό Αργολίδας ο δήμος Ασκληπιείου. Στιγμιοτυπο από την εκδήλωση.

Ωρα για σινεμά

Τις πόρτες του νέου της "σπιτιού" άνοιξε στις 9 Οκτωβρίου η Ταινιοθήκη της Ελλάδας στο κοινό και τους έλληνες σινεφίλ.

Η Ταινιοθήκη θα στεγαστεί στον χώρο που παλιά βρισκόταν ο κινηματογράφος "Λαΐς", στη διασταύρωση Ιεράς Οδού και Μεγάλου Αλεξάνδρου στον Κεραμεικό και διαθέτει δύο σύγχρονες αίθουσες προβολών, 200 και 60 θέσεων, καθώς και θερινό κινηματογράφο 250 θέσεων. Στον ίδιο χώρο στεγάζεται επίσης Μουσείο Κινηματογράφου, βιβλιοθήκη, αναγνωστήριο οπτικοακουστικών, οπτικοακουστικά αρχεία, δύο φουαγιέ, κυλικείο και πωλητήριο.

Εγκαινιάστηκε η 61η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου στη Φρανκφούρτη

Φρανκφούρτη, Silke Ballweg

Την έκθεση εγκαινίασε το βράδυ της Τρίτης η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ. Τιμώμενη χώρα είναι φέτος η Κίνα, οι συγγραφείς της οποίας σχοινοβατούν ανάμεσα στους νόμους της αγοράς και τις επιταγές της λογοκρισίας.





Ένα παράδειγμα: ο Κινέζος συγγραφέας Ξου Ζεχέν γεννήθηκε το 1978 και στο μυθιστόρημα του ‘Τροχάδην μέσα στο Πεκίνο’ περιγράφει πως οι νέοι άνθρωποι πουλάνε παράνομα CD. Ήρθαν από την επαρχία στη μεγαλούπολη και τώρα προσπαθούν να τα καταφέρουν. Ο Ξου Ζεχέν περιγράφει λεπτομερώς δρόμους, τόπους, καταστάσεις μέσα στην κινεζική πρωτεύουσα. Για τον Κινέζο δημοσιογράφο Σι Μινγκ, ο οποίος μένει εδώ και χρόνια στη Γερμανία, αυτός είναι ένας νέος τρόπος αφήγησης στην κινεζική πεζογραφία: «Εάν προσέξουμε τα θέματα, τότε βλέπουμε ότι υπάρχει μια μετατόπιση του ενδιαφέροντος από το χωριό, την αγροτική ζωή στην πόλη. Και αυτό δεν αφορά μόνο τους λογοτέχνες που γράφουν αλλά και τις φιγούρες στα μυθιστορήματα».



Με την πόλη ασχολούνται κυρίως οι νέοι συγγραφείς. Εκτός από τον Ξου Ζεχέν, από τους πιο γνωστούς είναι η Μιαν Μιαν και η Ουάι Χούι. Οι δυο τελευταίες κυρίες ασχολούνται περισσότερο με τα πάρτι και το σεξ στην πόλη, ενώ ο 26χρονος Γκούο Ζινγκμίνγκ, ο οποίος ασχολείται με τα προβλήματα στην εφηβεία, έχει γίνει ένας από τους πιο πλούσιους συγγραφείς στην Κίνα. Λογοτεχνικά πάντως τα κείμενά τους δεν αξίζουν και πολλά, επισημαίνει ο Βόλφγκανγκ Κουμπίν, ένας από τους ειδικούς στη Γερμανία στην κινεζική λογοτεχνία: «Η νέα γενιά, θέλει να καταλάβει και να ζήσει το παρόν. Θέλει να διασκεδάσει και να απολαύσει τον πλούτο που υπάρχει στην πόλη. Και αυτό της αρκεί».



Θέματα ταμπού και λογοκρισία



Μεγαλύτεροι σε ηλικία συγγραφείς όπως η Μο Γιαν ή Γιου Χουα που γεννήθηκαν τη δεκαετία του 50 ασχολούνται με θέματα όπως η ανάπτυξη της Κίνας την περίοδο της πολιτιστικής επανάστασης. Ένα θέμα που διαβάζεται με ενδιαφέρον στην Κίνα αλλά οι απαγορεύσεις είναι πολλές: «Στην πραγματικότητα δεν επιτρέπεται να γράφεται για την πολιτιστική επανάσταση. Οι ιστορικοί δεν επιτρέπεται να ερευνούν για την πολιτιστική επανάσταση. Αλλά συγγραφείς όπως η Γιου Χουά γνωρίζουν πολύ καλά πως όταν γράφουν για αυτό το θέμα το ενδιαφέρον είναι τόσο μεγάλο όπως στη Γερμανία για το Γ Ράιχ. Και αυτός είναι ένας παράγοντας της αγοράς», εξηγεί και πάλι ο Βόλφγκανγκ Κουμπίν. Διότι δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς πως και στην Κίνα οι περισσότεροι συγγραφείς έχουν το χρήμα στο μυαλό τους, όπως λίγο πολύ παντού, υπογραμμίζει ο Βόλφγκανγκ Κουμπίν. Και δεν είναι τυχαίο, όπως παρατηρεί, πως τα βιβλία έχουν συχνά 700 – 800 σελίδες: «Οι συγγραφείς δεν μπορούν να περιοριστούν στις 200 με 300 σελίδες διότι πληρώνονται με τη γραμμή. Δεν γράφουν λοιπόν για το καλό της λογοτεχνίας αλλά για το καλό της τσέπης τους».



Πάντως παραδέχεται επίσης πως παρά τη λογοκρισία γράφεται και καλή και ενδιαφέρουσα λογοτεχνία, την οποία οι συγγραφείς δεν μπορούν να τυπώσουν στην Κίνα, μπορούν όμως να το κάνουν οι εκδοτικοί οίκοι στο εξωτερικό.



Πηγή: Ντόιτσε Βέλλε

"Στο Σταυροδρόμι" η Πύλη του Βραδεμβούργου

Η Ακαδημία Καλών Τεχνών του Βερολίνου συμμετέχει...

στις εκδηλώσεις για την 20η επέτειο της Πτώσης του Τείχους με έργο της Ελληνίδας γλύπτριας Καλλιόπης Λεμού.



Η ογκώδης εγκατάσταση με τίτλο At Crossroads, “Στο σταυροδρόμι”, έχει στηθεί ακριβώς μπροστά από την Πύλη του Βραδεμβούργου.

Θέμα του έργου, που αποτελεί μέρος μιας τριλογίας, είναι η λαθρομετανάστευση.

Οι τουρκικές ψαρόβαρκες Uğur - “Τύχη”, Umut - “Ελπίδα”, Aşkim - “Αγάπη μου”, Maviş - “Θαλασσί” και Buket - “Μπουκέτο” που οι ιδιοκτήτες τους τις είχαν πουλήσει σε λαθρεμπόρους και αυτοί με τη σειρά τους τις χρησιμοποίησαν για τη μεταφορά λαθρομεταναστών στην Ελλάδα είναι ένα μέρος από την εγκατάσταση της Ελληνίδας γλύπτριας Καλλιόπης Λεμού.

Εννιά αυθεντικές τέτοιες βάρκες που τις είχαν κατασχέσει οι ελληνικές λιμενικές αρχές χρησιμοποίησε η γλύπτρια Καλλιόπη Λεμού για την εγκατάστασή της στο Βερολίνο, η οποία καλύπτει μία επιφάνεια 180 τ.μ. και έχει ένα ύψος 14 μέτρων. Τέσσερις από τις βάρκες είναι τοποθετημένες στο βάθρο της εγκατάστασης και σχηματίζουν έναν σταυρό, ένα σταυροδρόμι, που η Καλλιόπη Λεμού το συνδέει με το Βερολίνο, γιατί: «Το Βερολίνο το θεωρώ σαν την πρωτεύουσα του ίσως ισχυρότερου ευρωπαϊκού κράτους. Και το σταυροδρόμι συμβολίζει τις αποφάσεις που παίρνονται εδώ για την Ευρώπη. Τις πολιτικές αποφάσεις, αποφάσεις για τη μοίρα των λαθρομεταναστών, για την πολιτική με την οποία αντιμετωπίζουμε τους λαθρομετανάστες».

Τόσο οι τέσσερις βάρκες στη βάση, όσο και οι άλλες πέντε που βρίσκονται η μία πάνω στην άλλη είναι ενταγμένες σε έναν γκρι σκελετό, έναν σκελετό που μοιάζει με φρούριο. Το ενδιαφέρον στην προκειμένη περίπτωση είναι ότι οι βάρκες εξέχουν με τέτοιο τρόπο από τον σκελετό, ώστε δίνουν την εντύπωση ότι τον διαπερνούν, όπως ‘διαπερνούν’ κάθε χρόνο τα σύνορα ή το τείχος της Ευρώπης οι εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες.

Σε αυτόν τον σκελετό οι βάρκες είναι κρεμασμένες ανάποδα, δηλαδή η καρίνα τους είναι προς τα πάνω. Κάπως αφύσικα, σαν τις αφύσικες συνθήκες, στις οποίες αναγκάζονται να ζήσουν οι λαθρομετανάστες. Η Καλλιόπη Λεμού τους γνωρίζει καλά από την ιδιαίτερη της πατρίδα τη Χίο: «Έχω συναντήσει ομάδες από αυτούς τους ανθρώπους στους βράχους και στα νησάκια της πατρίδας μου και έχω έρθει αντιμέτωπη μαζί τους. Έρχονται κυριολεκτικά με την ψυχή στο στόμα, βρεγμένοι, πεινασμένοι».

Φτιάξε τη δική σου ταινία

Φτιάξε τη δική σου ταινία σε 12 μαθήματα...

είναι ο τίτλος του Α' Κύκλου Εργαστηριακών μαθημάτων που διοργανώνουν το Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και το Digital Video School. Απευθύνονται σε όσους ενδιαφέρονται να ξεφύγουν απ' το επίπεδο του απλού χειρισμού μιας βιντεοκάμερας και να αξιοποιήσουν στο έπακρο τις δυνατότητες που προσφέρουν οι νέες τεχνολογίες, δημιουργώντας τα δικά τους ψηφιακά δεδομένα.

Το όμορφο δεν είναι παρά η αρχή του τρομερού - Εκθεση από το Κρταικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης

«Γιατί το Όμορφο δεν είναι παρά η αρχή του Τρομερού,

που μόλις το αντέχουμε

και το θαυμάζουμε τόσο επειδή δεν καταδέχεται να μας συντρίψει» - Rainer Maria Rilke

Θεσσαλονίκη, Συραγώ Τσιάρα



Έργα τέχνης που εκπέμπουν μια σκοτεινή και μελαγχολική ομορφιά•

καλλιτέχνες που, εκ πρώτης, φαίνονται να συνομιλούν με την αισθητική του Goth, το Ρομαντισμό, το Μπαρόκ και το Γκροτέσκο. Τι σχέση έχουν τα έργα των καλλιτεχνών αυτών με το εδώ και το τώρα; Υπάρχουν άραγε, αντίστοιχες τοπικές εκφάνσεις του τρομερού και του ανοίκειου, όπως εμφανίζονται στην ελληνική λαϊκή τέχνη, με τις οποίες μπορεί να «συνδεθεί» το έργο των καλλιτεχνών αυτών; Η έκθεση «Tο Όμορφο δεν είναι παρά η αρχή του Τρομερού» -τη διοργανώνει το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Θεσσαλονίκης από 17 Οκτωβρίου 2009 έως 10 Ιανουαρίου 2010, σε επιμέλεια του κ. Απόστολου Καλφόπουλου στη Μονή Λαζαριστών- επιχειρεί να διερευνήσει τα παραπάνω ερωτήματα.





Πιο συγκεκριμένα, οι 25 συμμετέχοντες καλλιτέχνες έχουν κληθεί να δημιουργήσουν πρωτότυπα έργα, διερευνώντας τις σχέσεις που μπορεί να έχει το έργο τους με εκφάνσεις του τρομερού και του ανοίκειου στη λαϊκή παράδοση. Πρόκειται για εκφάνσεις, που περιλαμβάνουν τις τελετουργίες του «Δωδεκαήμερου», τα Καρναβαλικά Δρώμενα, τα Ανθρωποφαγικά Παραμύθια και τις Διηγήσεις για τα Αερικά, τα Χαμοδράκια, τις Λάμιες και τις Στρίγγλες, αλλά και τον Καραγκιόζη ως τοπική έκφανση του Γκροτέσκου, τις Μουσικές, τα Μοιρολόγια και τα Μουσικά Όργανα, τον ειδικό Ρουχισμό, τα Χειροτεχνήματα, τα Κοσμήματα, τα Υφαντά, τα Ξυλόγλυπτα και τα Ζωγραφίσματα.



Η έρευνα ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2008 οπότε και παραδόθηκε στους καλλιτέχνες το παραπάνω υλικό με τη μορφή κειμένων, εικόνων, βίντεο καταγραφών, και ηχητικών ντοκουμέντων, σημειώσεων και θεωρητικών κειμένων, που είχε συγκεντρώσει ο επιμελητής. Έκτοτε πραγματοποιήθηκαν πολλαπλές συναντήσεις, συζητήσεις και συνεργασίες μεταξύ των συμμετεχόντων και των συντελεστών της έκθεσης.



Στην έκθεση που αποτελεί το επιστέγασμα αυτής της έρευνας, πέρα από τα πρωτότυπα έργα των καλλιτεχνών, παρουσιάζονται και τα αντικείμενα και τεχνουργήματα Λαϊκής Τέχνης, τα οποία παραχωρήθηκαν για το σκοπό αυτό από οκτώ Λαογραφικά μουσεία και συλλογές και έξι πολιτιστικούς συλλόγους από όλη την Ελλάδα.



Ο επιμελητής της έκθεσης Απόστολος Καλφόπουλος εξηγεί: «Στόχος είναι, στην έκθεση, τα έργα των καλλιτεχνών (ζωγραφικά έργα, σχέδια, γλυπτά, κατασκευές, βίντεο, animation, μουσική, performance) και τα τεχνουργήματα λαϊκής τέχνης (καρναβαλικές στολές, παραμύθια, διηγήσεις, στίχοι, μουσικά όργανα, χειροτεχνήματα, κλπ) να συνθέτουν ένα συνολικό περιβάλλον-εγκατάσταση• μία ατμόσφαιρα, που να εντείνει τις έμμεσες συνδέσεις, να επιτρέπει νέες απόψεις για τα αντικείμενα, και να δημιουργεί νέες ιδέες για αυτά. […]



Ο ίδιος συμπληρώνει ότι: «Η έκθεση αυτή φιλοδοξεί να δείξει ότι αυτό που καθιστά τον τόπο μας τόπο του μεταίχμιου είναι το «άνοιγμα των συνόρων» προς το έτερο. Πριμοδοτώντας -τη δημιουργία και την εξωστρέφεια- η έκθεση αυτή θέλει να μιλήσει για μία εντοπιότητα που δεν είναι σφραγισμένη αλλά συνεχώς αλληλέγγυα με το γύρω περιβάλλον της, πάντα ανοικτή και μεταβαλλόμενη, χωρίς σταθερά χαρακτηριστικά, χωρίς ασφαλή μονοπάτια, χωρίς προσανατολισμό• για μία εντοπιότητα που εναντιώνεται στη λογική της αφομοίωσης και της αναπαράστασης• για μία εντοπιότητα που κινείται στην μεθόριο ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον. Πρόκειται για μία εντοπιότητα που συστήνεται ως πολλαπλότητα και που το υποκείμενο της οποίας είναι πάντα πληθυντικό ή, όπως λέει και ο Antonio Negri, «το εγώ της είναι ένα πλήθος». Πρόκειται για μία πολλαπλότητα το υποκείμενο της οποίας είναι πάντα στοιχειωμένο με μυστικά, ξωτικά και απωθημένα».



Η έκθεση πλαισιώνεται και από σχετική Ημερίδα με τη συμμετοχή Ιστορικών Τέχνης, Λαογράφων, Κοινωνικών Ανθρωπολόγων, Ψυχαναλυτών και Αρχιτεκτόνων (18 Οκτωβρίου), καθώς και από άλλες παράλληλες δράσεις (Κουκλοθέατρο, Μουσική, θέατρο).



Στην έκθεση συμμετέχουν:



Νίκος Βαρυτιμιάδης, Κάρεν Τζίνα Γεωργούδη, Στάθης Γκεβρέκης, Ράνια Εμμανουηλίδου, Μαριάννα Ιγνατάκη, Διονύσης Καβαλλιεράτος, Βασίλης Πάτμιος Καρούκ, Χάρης Κοντοσφύρης, Μαρία Κριαρά, Θέκλα Μαλάμου, Ειρήνη Μίγα, Άλκης Μπούτλης, Ιάσονας και Ευάγγελος Πανταζής, Μιχαήλα Πλιαπλιά, Σιμός Πατιερίδης, Φώτης Σαγώνας, Βασίλης Σαλπιστής, Νάνσυ Σταματοπούλου, Διαμαντής Σωτηρόπουλος, Αλέξανδρος Τζάννης, Μάρα Τσικάρα, Στέλιος Φαϊτάκης, Δημήτρης Φουτρής, Aλέξανδρος Ψυχούλης, Λία Ψωμά.



Στην ημερίδα συμμετέχουν:



Νάντια Αργυροπούλου, Λία Γυιόκα, Γιάννης Κιουρτσάκης, Αίγλη Μπρούσκου, Πάνος Πανόπουλος, Ελεωνόρα Σκουτέρη-Διδασκάλου, Γιώργος Τζιρτζιλάκης, Κασσιανή Φελέκη.



Συνεργαζόμενα Μουσεία και Συλλογές:



Εθνολογικό Μουσείο Θράκης- Αγγελική Γιαννακίδου, Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης, Λαογραφικό Μουσείο «Κ. Φρόντζος», Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας-Θράκης, Μουσείο Μπενάκη, Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα Β. Παπαντωνίου, Σπαθάρειο Μουσείο Σκιών, Συλλογή Θ Σπυρόπουλου.



Συνεργαζόμενοι Δήμοι και Κοινότητες:



Σκύρου, Νικήσιανης Καβάλας, Σοχού Θεσσαλονίκης, Βώλακα Δράμας, Καλής Βρύσης Δράμας, Νάουσας.

Φεστιβάλ κινηματογράφου για τη Διεθνή Αμνηστεία

Με στόχο την ευαισθητοποίηση του κοινού στα ανθρώπινα δικαιώματα και τη συμμετοχή του στην δράση της Διεθνούς Αμνηστίας,

οι ομάδες του Ελληνικού Τμήματος της οργάνωσης στη Θεσσαλονίκη διοργανώνουν φεστιβάλ κινηματογράφου μέχρι τις 14 Οκτωβρίου στο Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.



Την εκδήλωση πλαισιώνει με τη συμμετοχή ομιλητών από την  Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

Παράλληλα, στον ίδιο χώρο, από τις 7 ως τις 31 Οκτωβρίου, παρουσιάζεται μέρος της πρωτότυπης έκθεσης αφίσας με τίτλο «Σχεδόν πάντοτε η μειονότητα των δημιουργικών αφοσιωμένων ανθρώπων έκανε τον κόσμο καλύτερο». Η έκθεση, πρωτοβουλία και διοργάνωση της Apeiron Photos, του Corbis και του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2006 στο Μουσείο Μπενάκη, ενώ το 2008 ταξίδεψε στη Βιέννη και παρουσιάστηκε στο ιστορικό ανάκτορο του Hofburg.

Κλακέτα και πάμε

"Φτιάξε τη δική σου ταινία σε 12 μαθήματα"...

είναι ο τίτλος του Α Κύκλου Εργαστηριακών μαθημάτων που διοργανώνουν το Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και το Digital Video School. Απευθύνονται σε όσους ενδιαφέρονται να ξεφύγουν απ το επίπεδο του απλού χειρισμού μιας βιντεοκάμερας και να αξιοποιήσουν στο έπακρο τις δυνατότητες που προσφέρουν οι νέες τεχνολογίες, δημιουργώντας τα δικά τους ψηφιακά δεδομένα.

Τα μαθήματα που δίνουν έμφαση στο πρακτικό μέρος, παρέχουν τις απαραίτητες γνώσεις για την υλοποίηση μιας οπτικοακουστικής παραγωγής, που ξεκινά από τη σύλληψη μιας ιδέας, προχωρά στο σχεδιασμό και την επεξεργασία της και ολοκληρώνεται στην έκδοση της ταινίας σε DVD.

Σε 12 μόλις εβδομάδες οι μαθητές περνώντας πολύ γρήγορα απ’ τη θεωρία στην πράξη θα μπορούν μόνοι τους, αυτόνομα ή σε ομάδες να παράγουν και να προβάλουν τις δικές τους ταινίες.

Τα μαθήματα ξεκινάνε στις 14 Οκτωβρίου και θα πραγματοποιούνται κάθε Τετάρτη, ώρες 18.00 με 20.30.

Μετά την ολοκλήρωση του Α κύκλου των καινοτομικών εργαστηριακών σεμιναρίων θα ακολουθήσει και Β κύκλος διάρκειας 12 εβδομάδων που απευθύνεται σε αυτούς που ενδιαφέρονται να δημιουργήσουν δικά τους ντοκιμαντέρ.

Αφιέρωμα στον Τσε Γκεβάρα

Στις 25 Νοεμβρίου του 1956, 82 επαναστάτες, μεταξύ αυτών και ο Τσε Γκεβάρα, ταξίδεψαν με το πλοιάριο Granma, από τον ποταμό Τούξπαν του Mεξικoύ με προορισμό την Κούβα, στην οποία έφθασαν τελικά στις 2 Δεκεμβρίου. Κατά την απόβασή τους, δέχθηκαν επίθεση από τα στρατεύματα του καθεστώτος, από την οποία επέζησαν 15-20 αντάρτες που κατάφεραν να ανασυνταχθούν και να καταφύγουν στα βουνά της Σιέρα Μαέστρα. Πολύ περισσότερα στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ που είναι αφιερωμένο αφιερωμένο στον Ερνέστο Τσε Γκεβάρα με αφορμή τη συμπλήρωση 42 χρόνων από τον θάνατό του. 

Το φεστιβάλ αρχίζει σήμερα και διαρκέσει μέχρι τις 14 Οκτωβρίου στον κινηματογράφο "Ααβορα" κάθε μέρα από 18:30 έως 00:30, με προβολές ντοκουμέντων από τη ζωή και τη δράση του, όπως αυτή αποτυπώθηκε από δημιουργούς από την Αμερική την Ευρώπη αλλά και την Ελλάδα.

Τα 50 ντοκιμαντέρ που αποτελούν το πρόγραμμα περιέχουν σπάνιο οπτικοακουστικό υλικό απ’ ευθείας από τα αρχεία της Κούβας, ανέκδοτες εικόνες και συνεντεύξεις με μέλη της οικογένειας Γκεβάρα, φίλους και συντρόφους, ενώ περιλαμβάνουν και όλα τα στάδια της ζωής του θρυλικού επαναστάτη: από τη γέννηση και τα χρόνια της νιότης, την περιπλάνηση στη Λατινική Αμερική, τη συνάντηση με τον Φιδέλ Κάστρο, τα ταξίδια του ως υπουργός της επαναστατικής κυβέρνησης μέχρι τη δολοφονία του στα βουνά της Βολιβίας στην τελευταία προσπάθεια να διευρύνει τον αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη.

Η πλειοψηφία αυτών των ντοκιμαντέρ παρουσιάζεται για πρώτη φορά στη χώρα μας, φωτίζοντας άγνωστες πτυχές της ζωής του μεγάλου αγωνιστή μέσα από δυσεύρετες κινηματογραφικές παραγωγές κι άλλες πολύτιμες μαρτυρίες που εμπλουτίζουν τις γνώσεις μας για τη ζωή και τη δράση του.

Από την Ελλάδα θα προβληθούν τα ντοκιμαντέρ που έχουν κάνει για τον Che οι : Αυγερόπουλος Γιώργος, Διγενή Σεμίνα, Κούλογλου Στέλιος, Μπαξεβάνης Κώστας, Τσίμας Παύλος.

Κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ, θα πραγματοποιηθούν απαγγελίες ποιημάτων , αναγνώσεις κειμένων που υπογράφει ο ίδιος καθώς και σημαντικών αποσπασμάτων της αλληλογραφίας του προς την οικογένειά του και τον Φιντέλ Κάστρο.

Θα προβληθούν επίσης βιντεοσκοπημένα αποσπάσματα από live συναυλίες με τραγούδια για τον Τσε που τραγουδούν οι: Μάνος Λοΐζος, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Βασίλης Λέκκας κ.α.

Επίσης, κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ, καλλιτέχνες θα απαγγείλουν ποιήματα για τον Τσε και θα διαβάσουν κείμενα του ίδιου και σημαντικά γράμματά του όπως προς την οικογένειά του, τον Φιντέλ Κάστρο, ενώ θα προβληθούν και βιντεοσκοπημένα live με τραγούδια για τον Τσε που τραγουδούν οι: Μάνος Λοΐζος, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Βασίλης Λέκκας κ.α.

5+1 Σουηδοί καλλιτέχνες στην Πολίχνη

Από την Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2009, στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Πολίχνης, θα φιλοξενείται έκθεση Σουηδών καλλιτεχνών της ένωσης καλλιτεχνών (ΟΚΗ) του Δήμου Χούτιγκε της Στοκχόλμης.





Η έκθεση αυτή, που τιτλοφορείται «5+1 Σουηδοί καλλιτέχνες», είναι μια επιλογή από το σύνολο των μελών της ένωσης 5 Σουηδών καλλιτεχνών, των Misha Bjotkoos, Chun Lee Wang Grut, Peter Hellsing, Gunnat Lundqvist, Margarete Rostin και του Νίκου Τερζή, του Έλληνα καλλιτέχνη της διασποράς.

Τα έργα που παρουσιάζονται έχουν μια κοινή συνισταμένη. Είναι καλλιτεχνικές εργασίες σε ελαφριές βάσεις, είναι έργα που εύκολα ταξιδεύουν, δηλαδή εργασίες πάνω σε χαρτί, ανάγλυφα τυπώματα, χαρακτικά έργα, σχέδια, φωτογραφίες, ηλεκτρονικές εκτυπώσεις και καταδεικνύουν τις σκέψεις, τις εικαστικές λύσεις ως αποτελέσματα των καλλιτεχνών αυτών μιας συγκεκριμένης γεωγραφικής περιοχής, προς κρίση και αισθητική αποτίμηση του κοινού της Πολίχνης και της ευρύτερης περιοχής της Θεσσαλονίκης .

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής των εικαστικών εργαστηρίων του Δήμου Πολίχνης, Γιώργος Τσακίρης (αναπλ. καθηγητής Α.Π.Θ), σημειώνει: «Είναι ιδιαίτερα σημαντικό που η έκθεση αυτή, η οποία ήρθε από το βόρειο άκρο της Ευρώπης, σηματοδοτεί την έναρξη της νέας καλλιτεχνικής περιόδου του προγράμματος των εικαστικών δραστηριοτήτων του Πολιτιστικού Οργανισμού. Η παρουσίαση αυτή είναι η ανάπτυξη μιας σχέσης που βασίζεται στο φαινόμενο της πολιτιστικής ανταλλαγής, στο οποίο εμείς οι καλλιτέχνες πιστεύουμε και ελπίζουμε πάντα, στη μετακίνηση μας και τις παρουσιάσεις των έργων μας, εκτός του γεωγραφικού ορίζοντα μας. Αυτή η έκθεση πραγματοποιείται χάριν της καλλιτεχνικής παρουσίας του Νίκου Τερζή, ο οποίος εδώ και 15 χρόνια ζει και εργάζεται εκεί στη Σουηδία και για πρώτη φορά εκθέτει έργα του με την ευκαιρία αυτής της έκθεσης στην Ελλάδα.

Τέλος θα ήθελα να υπογραμμίσω τη βοήθεια του Κέντρου Ελληνικού Πολιτισμού της Σουηδίας, της έμπρακτης εμπλοκής του στην πραγμάτωση αυτής της έκθεσης, μιας και ο Νίκος Τερζής είναι ενεργό μέλος του εδώ και χρόνια».

Συντονισμός έκθεσης : Μανόλης Γιανναδάκης αναπλ.καθηγητής χαρακτικής Α.Π.Θ

Επιμέλεια Έκθεσης : Γιώργος Τσακίρης αναπλ.καθηγητής ζωγραφικής Α.Π.Θ